حکایت کشتی جنگی و فانوس دریائی

دوكشتي جنگي ماموريت يا فته بودند براي آموزش به مدت چند روز ؛ در هواي طوفاني مانور بدهند  ؛ شب بود و هواي مه آلود سبب شده بود كه ديد كمي داشته با شند ؛ ناخدا در كشتي بود و همه فعاليتها را در نظر داشت و پاسي از شب نگذشته بود كه ديده بان به فرماندهي گزارش داد ؛ نوري در سمت راست جلوي كشتي به چشم ميخورد ؛ ناخدا فرياد زد : آيا نور ثابت است يا به طرف عقب حركت ميكند ؟

ديده بان جواب داد : ثابت است ؛ كه به اين مفهوم بود كه در مسيري حركت ميكنند كه به هم برخورد ميكنند .

ناخدا به مامور ارسال علائم گفت : به آن كشتي علامت بده كه رو بروي هم هستيم و ناخدا توصيه ميكند كه 20 درجه تغيير مسير دهيد .

به علامت ؛ پاسخ داده شد كه : شما بايد 20 درجه تغيير مسير بدهيد .

ناخدا مجددا به مامور ارسال علائم گفت : به آن كشتي بگو كه من ناخدا هستم و فرمانده و ميبايست شما 20 در جه تغيير مسير دهيد .

پاسخ آمد كه : من هم  فانوس دريائي هستم و بهتر است شما تغيير مسير دهيد .

 

به نظر من :

گاهي اوقات برخي اتفاقات مانند فانوس دريائي هستند

 و الزاما ميبايست ما ؛  تغيير مسير دهيم

و يا

برخي اصول رفتاري ديگران بمانند فانوس دريائي  ؛ درست است

ولي  ما با ادعا ئي بيمورد

دستور ميدهيم كه ديگران مطابق ميل ما تغيير كنند .

 

نظر شما چگونه است ؟