اعتماد به نفس آری، خود پسندی هرگز

 

اعتماد به نفس آری، خود پسندی هرگز

گویند نخست وزیر سلسله تانگ یک قهرمان ملی بود چون در هر دو زمینه ی سیاست و نظامی رهبر موفقی بود اما او باوجود شهرت، قدرت و ثروتش او خود را یک مرید متواضع بودایی به حساب می آورد .

اغلب او به ملاقات پیشوای ذن مورد علاقه اش می رفت و زیر نظر او آموزش می دید و به نظر می آمد خیلی خوب با هم سر می کردند و نخست وزیر بودن او ظاهرا تاثیری روی روابط آنها نداشت ،ارتباط آنها به سادگی یک استاد قابل احترام و یک شاگرد مودب به نظر می رسید .
یک روز در حین دیدار معمول آنها ، نخست وزیر از پیشوا پرسید : " از نظر آیین بودایی ؛ خودپسندی چیست؟"
صورت پیشوا سرخ شد، با لحن مهربانی ولی مسخره و تو هین کننده ای ،جمله ای پراند:

"این دیگه چه  پرسش احمقانه ایه؟!"
این پاسخ غیر منتظره و این لحن توهین آمیز، نخست وزیر را تکانی داد و او کج خلق و عصبانی شد.

سپس پیشوای ذن لبخندی زد و گفت: " این نیز خودپسندی است."

ضررهای ناشی از خود پسندی  چیست ؟