خرچنگ دریائی لاک ضخیمی بر پشت دارد که اندامش را محافظت می کند ؛

 این جانور با داشتن این لاک که جسم او را محبوس کرده است نمی تواند رشد کند ؛

 تنها با دور انداختن این لاک است که می تواند رشد کند و بزرگ شود ؛

وقتی خرچنگ دریائی لاکش را از خودش جدا می کند ؛

در حقیقت سپر بلای خود را از دست می دهد و آسیب پذیر می شود ؛

 زیرا تا وقتی که لاک تازه ای بر پشتش نروید ؛

پوستی نازک دارد که قدرت حفظ او را در برخورد با تخته سنگها و در برابر جانوران دیگر ندارد ؛ ولیکن او برای رشد بیشتر ؛ مایل است زندگی اش را به خطر بیندازد .

 

نتیجه شما از این موضوع چیست ؟